کشاورزی ارگانیک
اثرات کشاورزی ارگانیک بر محیط زیست
چکیده :
کشاورزی ارگانیک بعنوان راهی برای نجات کره زمین معرفی شده است. مسئله بسیار ساده است؛ با زراعت ارگانیک و عدم استفاده از کود شیمیایی، به چرخه های زیستی احترام می گذارید و بنابراین تعادل زیست محیطی را بهم نمی زنید بلکه به متعادل شدن آن کمک می کنید. همچنین محصول بیشتر و با کیفیت بالاتری تولید می کنید. محصولاتی که مغذی تر هستند و هیچ سم و آفتکشی در خودشان ندارند و طعم و شکلی واقعی دارند.
تحقیقات نشان داده که کشاورزی ارگانیک مقدار قابل توجهی از دی اکسید کربن جو زمین را جذب می کند و این باعث کاهش گازهای گلخانه ای و کاهش گرمایش جهانی می شود. بسیاری از فعاليتهای انجام شده در کشاورزی ارگانيک مانند حداقل شخم، استفاده از گياهان تثبيت کننده نيتروژن، باز گرداندن ضايعات کشاورزی به خاک و استفاده از پوشش گیاهی موجب افزايش بازگشت کربن به خاک گشته و حفظ و ذخيره سازی کربن را باعث می گردد.
اگر در 1.4 میلیارد هکتار از زمینهای قابل کشت سیاره، زراعت ارگانیک شود، تقریباً %40 آلودگی های دی اکسید کربن را می توان جذب کرد.
همچنین یک تحقیق در آلمان آشکار کرد که رژیم غذایی کاملاً گیاهی ارگانیک می تواند مقدار آلاینده های گازهای گلخانه ای را تا 94% کاهش دهد.
بدین صورت کشاورزی ارگانیک می تواند برای بسیاری از مشکلات اقلیمی و تغییرات آب و هوایی راه حل مناسبی باشد.
مقدمه :
كشاورزی ارگانيک با نام‌های مختلفی چون Farming Ecological-Biologic (كشاورزی زيست محيطی)، Farming low internal input (كشاورزی كم بهره از نهاده‌های خارجی)، Regenerative Farming (كشاورزی آيش) و Alternative agriculture (كشاورزی جايگزين) مطرح شده است. و همین اسامی می تواند اهداف و جنبه های مختلف کشاورزی ارگانیک را روشن سازد.
كشاورزی ارگانيك به‌عنوان كشاورزی بدون كاربرد مواد شيميايی معرفي شده است. با اینجال چنین نیست که كشاورزي ارگانيك تنها به جايگزين کردن نهاده‌هاي آلی به جای كودهای شيميايی بسنده کند. چون با وجودیکه در مناطق خشك و نيمه‌خشك، به‌كارگيری تركيبات آلی باعث بهبود خواص فيزيكي، شيميايی خاك و در نتیجه حاصلخيزی آن می‌شود، اما کاربرد بیش از حد و خارج از زمان موادآلی نیز می تواند اشكالاتی درچرخه‌های زيستي پديد آورد. در حقیقت، كشاورزي ارگانيك، كشاورزي امروز را به‌طوركامل رد نمی‌كند، و مواردی مانند تناوب كشت، كشت مخلوط، روش‌هاي مكانيكي كنترل علف‌های هرز، تنوع زيستی و... از موضوعات مورد بحث اين نوع كشاورزی هستند.
تعاریف و ضرورت کشاورزی ارگانیک
کشاورزی ارگانیک، که به کشاورزی زیستی، بیولوژیکی و پایدار نیز معروف است، نوعی کشاورزی است که در تولید و فرآوری محصولات آن، از کودهای شیمیایی، سموم، هورمون‌ها و دستکاری های ژنتیکی استفاده نمی شود و همه مراحل تقویت زمین، کاشت، داشت و برداشت با استفاده از موارد طبیعی مانند کود زیستی، کمپوست‌ها، حشرات سودمند و میکرو ارگانیسم‌های سودمند انجام می شود.
کشاورزی ارگانیک، در واقع به نوعی مدیریت منابع زیستی و تولید محصولات کشاورزی، به روشی کاملاً پایدار و مطابق با اکوسیستم است که در آن، سلامت خاک، گیاه، انسان و سیاره زمین بعنوان یک موجود زنده یکپارچه، اصول پایداری زیستی، کمیت و کیفیت محصولات از تولید تا فرآوری و انتقال به مصرف کننده، مد نظر است.
آنچه که امروزه سبب رشد کشاورزی ارگانیک شده، تاثیر نامطلوب و اثرات باقیمانده و دراز مدت مصرف انواع کودهای شیمیایی، سموم و هورمون های موجود در محصولات کشاورزی بر افراد و محیط زیست می باشد. در كشاورزی سنتی و متعارف بيش از 300 تركيب شيميايی خطرناک و مصنوعی نظير آفت كشها، علف كشها و كودهای شيمايی برای كنترل آفات و حشرات و حاصلخيز سازی خاك مورد استفاده قرار می گیرند كه بقايای اين مواد پس از ورود به بدن ميتواند موجب مشكلات عديده ای گردد.
مزایای کشاورزي ارگانيک براي محيط زيست :
کم شدن فرسایش خاک
افزایش تنوع زیستی
پايداري در مدت زمان طولانی
کاهش اثرات گلخانه ای
افزایش تنوعزیستی خاک
تثبیت بافت خاک
مسئول وبلاگ: